خســــــــــته دل...

 

خانه روياهايم كلبه اي است كوچك در دشت شقايق ها كه تو را كم دارد...

                                              

                                                                                       راستي كي مي آيي؟

 

 

تو نمي دونـــي...

تو نمي دوني من چي كشيدم...

وقتي كه گفتي تو رو نمي خوام !!

باور ندارم كه ديگه نيستي...

حالا تو رفتي ، من اينجا تنهام !!

يه شوخي بود و يه قصه ي تلخ...

وقتي كه گفتي تو رو نمي خوام!!

خيال مي كردم ميخواي بترسم...

شايد هنوزم باور نكردم !!

دوري چشمات منو شكسته...

زنجير دلت دستامو بسته !!

باور ندارم كه ديگه نيستي...

تا ته دنيا از تو مي خونم !!